Zink

Zink

Zink

Zink is een essentieel mineraal dat van nature in voeding voorkomt als rood vlees, gevogelte (kip), vis, schaal- en schelpdieren, zuivelproducten, volkorengranen, noten en peulvruchten. Interessant is dat zink zich bindt met proteïnen en door het lichaam wordt opgenomen als deze proteïnen verteerd worden. Het menselijk lichaam is opvallend efficiënt in het absorberen van zink. Toch kunnen vegetariërs het risico lopen dat zink aan hun lichaam wordt onttrokken omdat een in granen en groenten voorkomende chemische stof, fytaat, de opname van zink kan verminderen. Zink is in allerlei vormen beschikbaar, waaronder zinksulfaat, zinkgluconaat en zink gecombineerd met mangaan en andere nutriënten. Mensen nemen zink in de vorm van tabletten en pastilles en soms in de vorm van druppels, zalf of crème, of in sprayvorm.

Toepassing
Van zink wordt aangenomen dat het helpt om het immuunsysteem optimaal te laten functioneren; ook is zink nodig voor een juiste celwerking. Zink wordt overal gebruikt tegen allerlei ziekten, waaronder longontsteking, maagzweren, sikkelcelziekte, wondheling, Alzheimer, ADHD, acne, en plaatselijk tegen roos, dermatitis, psoriasis, herpes simplex oogontstekingen en acne. Sommige andere populaire toepassingen zijn behandeling tegen verkoudheid, maculadegeneratie (een oogaandoening in verband met ouder worden) en ernstige acute diarree bij ondervoede kinderen in derde-wereldlanden. Het wordt toegevoegd aan sommige soorten tandpasta en mondwaterproducten. Ook is het een component van intraveneuze voeding voor brandwondenpatiënten.

Er is enig bewijs geleverd dat zinksupplementen een gunstige werking hebben bij mensen met diabetes type 1 of 2, omdat zink het lichaam kan helpen de insulineproductie te bevorderen en de werking kan verbeteren. Er is echter meer onderzoek op de lange termijn nodig naar zink bij diabetespatiënten. Ook wordt zink toegevoegd aan enkele oudere insulineformuleringen om de werkingsduur te verlengen. Over het algemeen moeten patiënten uit een uitgebalanceerd dieet genoeg zink binnen kunnen krijgen, en zinksupplementen mogen alleen onder toezicht van de huisarts worden genomen.

Dosering
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zink varieert en is afhankelijk van leeftijd en gezondheid. De maximaal toegestane hoeveelheid voor mensen van 19 jaar en ouder is 40 mg. Voor jonge baby’s is de maximale hoeveelheid 4 tot 5 mg per dag. Strikte vegetariërs kunnen wel 50% meer zink nodig hebben dan mensen met een doorsnee eetpatroon. De dagelijkse hoeveelheid toegepast in een onderzoek naar diabetes was 30 mg.

Onderzoek

  • In een onderzoek werd de rol van zink beoordeeld bij het voorkomen van diabetes. Vijfenzestig vrouwen met obesitas die het risico liepen van diabetes kregen elke dag, vier weken lang 30 mg zink of een placebo (neppil). De onderzoekers volgden de veranderingen in nuchtere glucose, insulineconcentraties en insulineresistentie. Ze meldden dat er geen verschil was tussen de twee groepen. Het onderzoek werd echter maar een korte periode uitgevoerd en bij slechts een klein aantal proefpersonen.
  • Een afzonderlijk onderzoek beoordeelde de impact van zinkniveaus op hartziekten bij 1.050 mensen met diabetes type 2. De zinkniveaus werden gemeten en de incidentie van sterfgevallen door hartziekten en hartaanvallen werd vervolgens voor de volgende 7 jaar onderzocht. In totaal stierven er 156 mensen aan hartziekten en hadden 254 mensen een fatale of niet-fatale hartaanval. Mensen met lagere zinkniveaus liepen meer risico op hartziekten en andere ongunstige cardiovasculaire ontwikkelingen. De onderzoekers speculeerden dat zink een antioxidante werking heeft die het hart beschermt.

Bijwerkingen en wisselwerking met geneesmiddelen
Zinksupplementen kunnen maagklachten veroorzaken, zoals misselijkheid of braken, en een metaalachtige smaak in de mond geven. Giftige bijwerkingen kunnen zich voordoen als je meer dan 40 mg per dag neemt. Bij hogere doses kan zink de koper en ijzergehaltes beïnvloeden, resulterend in bloedarmoede. Te veel zink kan ook diarree veroorzaken en het immuunsysteem verzwakken in plaats van oppeppen. Ook kan het de ‘goede’ cholesterol (HDL) verlagen. Er bestaat enige ongerustheid dat zink prostaatziekten kan verergeren.

Zink kan concurreren met de opname van bepaalde mineralen met een gunstige werking voor het lichaam, zoals chroom. Ook kunnen calcium- en ijzersupplementen de opname van zink in de weg staan. Zink kan veroorzaken dat het lichaam hogere gehaltes mangaan absorbeert uit bepaalde supplementen. Hoge doses zink kunnen interfereren met magnesium in het lichaam, en tegelijkertijd kan inname van hoge doses magnesium de opname van zink uit plantaardige bronnen verlagen.

Zink kan ook interfereren met de opname van bepaalde antibiotica, zoals Cipro, of bepaalde tetracyclines, zoals Vybramycine. Sommige medicijnen kunnen de zinkgehaltes verlagen, zoals de ACE-remmer lisinopril (Zestril), vaak ingenomen door met mensen met een hoge bloeddruk of nieraandoeningen. Andere medicijnen die de zinkgehaltes kunnen doen dalen zijn het cholesterolverlagende medicijn cholestyramine (Questran), steroïden zoals prednison, bepaalde oestrogenen, bepaalde zuurverlagende middelen, zoals Prilosec, of sommige middelen tegen stuipen, zoals fenytoïne (Dilantine) of divalproex sodium (Depakote). Bovendien, als je zinksupplementen inneemt met zwarte koffie in plaats van water zal dat de opname van zink met de helft verlagen.